Realizacja dźwięków języka polskiego. Terapia zaburzeń artykulacji

Książka plasuje się na pograniczu logopedii, językoznawstwa i pedagogiki. Nie tylko jest poradnikiem logopedycznym, ponieważ zawiera gruntowny przegląd literatury przedmiotu z licznymi odwołaniami do piśmiennictwa logopedycznego. Publikacja ta to pomoc logopedyczna w pracy z dziećmi i dorosłymi – stanowi kompendium wiedzy na temat wywoływania głosek i korekcji zaburzeń artykulacyjnych wraz ze wskazówkami do pracy logopedycznej.Zaburzenia artykulacji – teoria i praktykaPraca logopedy nad dźwiękami mowy wymaga elementarnej wiedzy z różnych dyscyplin, która będzie dla niego stanowić bazę. Jednakże cel terapii nie z każdym pacjentem ukierunkowany jest na artykulację, tzn. na jej czystość zgodnie z normą ortofoniczną. Nie z każdym pacjentem możliwe jest wypracowanie idealnej, wzorcowej realizacji danej głoski. Niekiedy możliwe jest tylko usprawnienie fonacji i artykulacji głosek.Książka składa się z trzech części.Część pierwsza przedstawia wiadomości teoretyczne na temat dyslalii i metod pracy stosowanych przez różnych praktyków logopedów oraz przybliża przyczyny występowania zaburzeń artykulacji.Część druga zawiera informacje praktyczne: charakterystykę głoski według następującej kolejności: opis głoski, układ artykulacyjny odpowiedzialny za jej brzmienie, czas pojawiania się w rozwoju mowy, pozycja, w jakiej występuje w wyrazie, wskazanie, czy występuje przed głoską [i], sposób wymawiania w różnym otoczeniu fonetycznym, nieprawidłowe realizacje. Zasadnicza część to: różnicowanie słuchowe, wywołanie głoski, praca nad jej korekcją wraz ze wskazówkami do pracy logopedy (rozdzielone na części A, B, C). Charakterystyka fonetyczno-artykulacyjna obejmuje: spółgłoski twarde, spółgłoski miękkie, spółgłoski zmiękczone, samogłoski ustne i samogłoski nosowe.W części trzeciej podano materiał do ćwiczeń artykulacji głosek w wyrazach; dodatkiem są imiona żeńskie i męskie, w których dana głoska występuje w nagłosie.Terapia zaburzeń artykulacjiAutorka starała się, aby zaproponowany przez nią układ omawiania głosek był przejrzysty i czytelny dla odbiorców. Jej zamierzeniem było możliwie wyczerpujące omówienie zaburzeń artykulacji każdej głoski, przedstawienie sposobów jej wywoływania oraz korekcji.W publikacji oprócz literatury przedmiotu Autorka wykorzystała wiedzę i umiejętności zdobyte w toku przygotowań do zawodu, dzięki swojej wnikliwości oraz własnym staraniom o to, aby z satysfakcją prowadzić terapię z pacjentem.Autorka ma nadzieję, że książka dostarczy materiału zarówno merytorycznego, jak i praktycznego niezbędnego w twórczej pracy logopedy. I do logopedów głównie kieruję swoją publikację (w szczególności do młodych praktyków oraz do studentów logopedii). Adresuje ją również do nauczycieli pedagogiki wczesnoszkolnej, nauczycieli filologii polskiej, a także do studentów i adeptów medycyny, którzy na swoją ścieżkę specjalizacji zawodowej wybierają pediatrię, oraz do rodziców i opiekunów dzieci.W książce Autorka zastosowała slawistyczny alfabet fonetyczny – AS (alfabet przystosowany do zapisu głosek języków słowiańskich, w tym języka polskiego). Wymowa wybranych wyrazów została podana w nawiasie kwadratowym [ ] w transkrypcji fonetycznej.Książka ma charakter popularnonaukowy, plasuje się na pograniczu logopedii, językoznawstwa i pedagogiki. Nie jest tylko poradnikiem logopedycznym, ponieważ zawiera gruntowny przegląd literatury przedmiotu z licznymi odwołaniami do piśmiennictwa logopedycznego. [ ... ] Publikacja maże być wykorzystywana, szczególnie przez młodych logopedów, jako pomoc logopedyczna w pracy z dziećmi i dorosłymi, stanowi bowiem kompendium wiedzy na temat wywoływania głosek i korekcji zaburzeń artykulacyjnych wraz ze wskazówkami do pracy logopedycznej [ .... ]. Na uwagę zasługuje ponadto wnikliwy dobór materiału wyrazowego, oparty na analizie specjalistycznej literatury przedmiotu, co Autorka umiejętnie połączyła z własnym doświadczeniem i praktyką. [...]Jest to cenna publikacja skierowana do szerokiego grona odbiorców, zwłaszcza do młodych logopedów, studentów logopedii, pedagogiki i medycyny, a także do rodziców i pacjentów z zaburzeniami artykulacji.– Z recenzji dr Ewy Jeżewskiej-KrasnodębskiejEwelina Chorębała – absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, ukończyła też logopedię na Uniwersytecie Warszawskim oraz Podyplomowe Studia Wczesnej Interwencji Logopedycznej na Uniwersytecie Gdańskim, Pracuje głównie z pacjentami z opóźnionym rozwojem mowy oraz z różnymi typami dyslalii obwodowej (wady szczękowo-zgryzowe, ankyloglosja, zaburzenia orofacjalne). Interesuje się również wczesnym wspomaganiem, profilaktyka i stymulacja rozwoju mowy małych dzieci. Pełniła funkcje kierownika ds. zarządzania personelem medycznym w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy Centrum Profilaktyczno-Leczniczym w Łodzi. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Logopedycznego. Autorka artykułu Dyslalia - wyzwanie czy codzienność w pracy logopedy?, opublikowanego w ,,Forum Logopedy" (2016, nr 14), będą