Terapia dzieci i młodzieży z wykorzystaniem metody amatorskiego teatru młodzieżowego. Autorskie scenariusze teatralne na cały rok

Teatr jest ciekawą podróżą do niesamowitego świata, niewyczerpanie nieodgadnionego, przestrzenią do uzewnętrznienia siebie, choć za pośrednictwem wykreowanej postaci – i właśnie to sprawia, że przyciąga on do siebie ludzi w różnym wieku, z różnorakich kręgów kulturowych i po rozmaitych przejściach życiowych. Nie bez powodu właśnie teatr wykorzystywany jest chociażby w procesie resocjalizacji w zakładach penitencjarnych, stanowi także element socjoterapii w placówkach wsparcia dziennego, instytucjach socjalizacyjnych czy w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych, a w ostatnich latach na szerszą skalę rozpowszechnia się również w klubach seniora.W niniejszej książce pragnę się skupić nie tyle na temacie morałów, jakie wypływają z samych treści spektakli teatralnych (choć warto tutaj podkreślić ich ogromne znaczenie w procesie wychowania młodego człowieka), ile raczej na walorach profilaktycznych i terapeutycznych uczestnictwa w całym procesie współtworzenia spektakli przez aktorów-amatorów dziecięcych i młodzieżowych teatrów prowadzonych przez wychowawców w świetlicach środowiskowych i innych placówkach opiekuńczo-wychowawczych oraz tych o charakterze specjalistycznym. Bo już samo zaangażowanie w konstruktywną formę spędzania wolnego czasu minimalizuje ryzyko demoralizacji przez tzw. środowisko uliczne i zmniejsza skłonność do zachowań ryzykownych. Posłużę się tutaj najprostszym uogólnieniem, które jednak ma swoje przełożenie na rzeczywistość: znudzonego młodego człowieka częściej nęcą zachowania zabronione. Dlatego też rolą wychowawcy jest stworzyć mu odskocznię z nierzadko problemowego środowiska rodzinnego. W mojej ocenie może nią być właśnie teatr. Pogadanki moralizujące już dawno odeszły do lamusa. Współczesny świat rodzi nowe problemy i zagrożenia. W odpowiedzi na nie wychowawca musi sięgać po nowoczesne narzędzia takie jak teatr młodzieżowy. Proces werbowania do niego dzieci i młodzieży (często niechętnej do jakiejkolwiek inicjatywy) nie jest prosty, ale młody człowiek, który raz pokocha teatr, zostaje przez niego wciągnięty już na zawsze. Stanowi on dla niego krainę symboliki, jest czymś magicznym, co wyzwala jego potencjał osobowy i powoduje, że wreszcie odnajduje coś, w czym jest dobry, za co się go chwali, co sprawia mu przyjemność. Dopiero wówczas pedagog może przemycić w całym procesie jego uspołeczniania za pomocą teatru treści wychowawcze, które – zupełnie nieświadomie – będzie chłonąć niczym gąbka.W niniejszej książce przedstawiam autorską metodę terapii dzieci i młodzieży zagrożonych wykluczeniem społecznym wykorzystującą teatr. W trakcie swojej pracy zawodowej stworzyłam Amatorski Teatr Młodzieżowy działający przy świetlicy środowiskowej i udało mi się zaangażować kilka pokoleń w trzynaście spektakli mojego autorstwa. Wymagało to ode mnie (poza kompetencjami pedagogicznymi) umiejętności pisarskich i plastycznych, talentu aktorskiego, wyobraźni reżyserskiej, zdolności organizatorskich, zmysłu artystycznego i wrażliwości, a ponad wszystko – ogromnego hartu ducha i wiary pokładanej w młodych ludzi. Wiązało się także z licznymi potknięciami, do których jednak jako wychowawca-człowiek mam prawo. W tej publikacji prezentuję zatem własne propozycje zabaw otwierających i gier grupowych, które stymulują ruch sceniczny oraz dykcję, autorskie interpretacje znanych powszechnie ćwiczeń (np. kalambury, pantomima), a przede wszystkim gotowe scenariusze teatralne o różnej tematyce wraz z ich podziałem na rok kalendarzowy. Po każdym z nich zawarłam też moje refleksje wynikające z realizacji danego scenariusza w praktyce. Scenariusze te mogą stanowić bazę do pracy dla wychowawcy placówki wsparcia dziennego, jak również pomoc dla nauczycieli szkolnych świetlic. Są to w pełni gotowe do wykorzystania rozwiązania wraz z sugestiami dotyczącymi ruchu scenicznego, doboru muzyki, rekwizytów i scenografii. Można je też potraktować jako inspirację do rozpisania od podstaw wspólnie z młodzieżą własnych scenariuszy, do czego szczerze zachęcam...Zapraszam po więcej do książkiAutorkaMałgorzata Walczak-Klimek – urodzona 10 czerwca 1987 roku w Nowym Sączu, pedagog, terapeutka pedagogiczna, pisarka, założycielka vloga pedagogicznego „ciociagosiavloguje” oraz Amatorskiego Teatru Młodzieżowego działającego przy świetlicy środowiskowej w Nowym Sączu. Jest absolwentką Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie (pedagogika resocjalizacyjna), Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Nowym Sączu (terapia pedagogiczna) oraz Wyższej Szkoły Kształcenia Zawodowego w Przemyślu (pedagogika szkolna). Od 2009 roku związana z placówką wsparcia dziennego dla dzieci i młodzieży zagrożonych wykluczeniem społecznym, gdzie sprawuje obowiązki starszego wychowawcy. W latach 2015–2019 pełniła funkcję sądowego kuratora do spraw rodzinnych przy Sądzie Rejonowym w Nowym Sączu. W 2021 roku zadebiutowała pozycją „Nie znam cię” i inne bajki profilaktyczne (Oficyna Wydawnicza „Impuls”).